„sych stóp i Gaga rzucił się na kolana, wkopując dłonie w ziemię.
— Gaga! — zawołał gniewnie Walkely.
Lecz Gaga nie zareagował. Jego ręce grzebały w ziemi, szperały w niej, szukały czegoś.
Walkely pochylił się, by chwycić klęczącego mandora za ramiona, potem wyprostował się. Gaga wstał o własnych siłach. Pod żółtą, poszarzałą cerą Malaja widniała zalękniona twarz.
— Pandang... sprzączka, tuan! — zawołał — pandang... nie ma jej! — Walkely spojrzał na mówiącego z niedowierzaniem.
— Gaga... — zaczął, lecz nie powiedział więcej, ponieważ służący nie zważając na podniesione ramię Walkelyego przerwał mu
— Pandang, tuan, przepadła srebrna pandang, którą nosiła Dżebi, znak kapłanki Gusi, tuan! Nie ma srebrnej pandang!
Gaga urwał i zapanowała cisza.
Twarz Walkelyego wyrażała tępe oszołomienie. Dennis ściągnął z niezadowoleniem brwi. Milczenie przerwał Dennis.
— Walkely — powiedział — czy mogę Gaga zadać kilka pytań
Walkely przyzwolił kiwnięciem głowy i Dennis zwrócił się do Gaga.
— Powiedz, Gaga, dlaczego mówisz, że srebrnej pandang już nie ma
— Bo... — Gaga zaczął się ze zdenerwowania jąkać — bo... kiedy tuan Glister był pochowany, pandang była też pochowana... a teraz...“(15)